Boże ciało

 

            Ostatnio pojawia się dużo głośnych produkcji, zarówno polskich, jak i zagranicznych, poruszających temat kościoła. W 2016 roku premierę miał mini serial „Młody papież”, któremu udało się zgromadzić grono fanów i cztery lata później doczekał się on kontynuacji pod tytułem „Nowy papież”, a i ta część ma nie być ostatnią, bowiem reżyser Paolo Sorrentino w jednym z wywiadów zdradził, że ma już pomysł na trzeci sezon. W 2018 roku całą Polską zatrząsnął „Kler” Wojciecha Smarzowskiego, który oprócz licznych nagród i wyróżnień na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, wywołał sporo kontrowersji i był przez jakiś czas tematem nr 1, nie tylko dla krytyków filmowych czy miłośników kina, ale właściwie wszystkich Polaków. Wypowiadali się na jego temat nawet ci, co go nie oglądali. Nic więc dziwnego, że i w tym przypadku ma nastąpić kontynuacja. No i nadchodzi rok 2019, a wraz z nim - trzy kolejne pozycje. Najpierw „Dwóch papieży”- film nominowany do prestiżowych nagród w wielu kategoriach, później „Tylko nie mów nikomu” film dokumentalny Tomasza Sekielskiego, który wywołał jeszcze większe emocje niż „Kler” i w 2019 był najpopularniejszym polskim filmem w serwisie Youtube. Upływają niespełna cztery miesiące od publikacji Sekielskiego i pojawia się „Boże Ciało” Jana Komasy i znowu jest „szał”.

Akira

 

Czym jest AKIRA? Akira, dla niektórych to arcydzieło cyberpunku i filmu animowanego. Dla innych przeceniany bałagan, który obrósł niezasłużoną legendą. Zdania są podzielone. Jednak większość krytyków zgadza się z jednym. Film jest klasyką, którą fani japońskiej animacji powinni poznać. Tak samo jak fani science fiction.

Wielki Gatsby

 

„Wielki Gatsby” jest jedną z powieści amerykańskiego pisarza Francisa Scotta Fitzgeralda. Książka została wydana w roku 1925, a jej akcja rozgrywa się w lecie 1922 roku, nawiązując swą tematyką do epoki jazzu, jak nazywa okres lat 20. sam Fitzgerald. Pomimo niewielkiej sławy, jaką mógł poszczycić się „Wielki Gatsby” za życia Fitzgeralda (który to zaliczał się do pisarzy tzw. straconego pokolenia), powieść zyskała na popularności w latach 50. XX wieku, a także doczekała się pięciu ekranizacji.

Smarzowski o klerze

 

Polski film „Kler” Wojciecha Smarzowskiego w ciągu ostatnich dwóch lat wywołał i nadal wywołuje liczne kontrowersje. Oprócz tego, przez długi czas pobijał rekordy oglądalności. W zależności od światopoglądu, przekonań politycznych może przypaść do gustu lub też nie.

"Jesienna miłość" – początek i koniec mojej przygody z Nicolasem Sparksem.

Czasami muszę odpocząć od lektur ciężkich i trudnych i zająć się czym lżejszym. Taką książką miała być dla mnie „Jesienna miłość” Nicolasa Sparksa. Miała być dla mnie czymś odprężającym, dającym mi sporo radości z czytania. Jednak mimo wszystko, nawet od typowo lekkiej literatury czegoś wymagam.

,,The Social Dilemma'', czyli wirtualna bańka

 

W ostatnich dniach w rankingu najlepszych filmów, najczęściej oglądanych i docenionych przez krytyków na Netflixie pojawił się film ,,The Social Dilemma''( pol. ,,Dylemat społeczny''), którego dystrybutorem jest Netflix. Jest to film dokumentalny. Premiera odbyła się 26 stycznia 2020 roku w USA. Ukazuje on szkodliwy wpływ mediów społecznościowych na populację. Producent Larissa Rhodes, reżyser Jeff Orlowski, scenarzyści Vickie Curtis oraz Davis Coombe przedstawili problem uzależniania się od środków masowego przekazu. Główne role zagrali Skyler Gisondo, Kara Hayward, Sophia Hammons oraz Vincent Kartheiser. Muzykę skomponował Mark A.Crawford.

Śmiechu było dużo

         „Ryzykowna forsa” to sztuka autorstwa Michaela Cooneya (tak, syna Raya Cooneya, mistrza gatunku, tego od „Mayday”) w reżyserii Pawła Pitery. Podchodząc do tej sztuki, wystawianej na deskach teatru Bagatela (który warto wspomnieć jeszcze nigdy mnie nie zawiódł) w Krakowie, miałam całkiem duże oczekiwania. Od komedii wymagamy, by była zabawna, ale żeby ten żart nie był niskich lotów, był błyskotliwy oraz inteligentny. „Ryzykownej forsie” się to na szczęście udało (a trzeba wspomnieć, że to humor brytyjski, co może budzić pewne obiekcje).